Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. nöral yolların bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyin merkezine yönlendiren sensörler gibidir. görme merkezimizde bulunan görsel kısımlar, görüntüleri ayırt etmek için kullanılır. Biraz ağır zaman zaman düzensizlik görme işlemine engel olabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görme kabiliyetini güçleştiriyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bütün görme alanlarının sansür edilmesine yol açabilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması çevrenin büyük bölümünde karanlık görüntüler oluşturmasına düzenlenmeye. Sonuç olarak, gözlerin önem taşımayan bir kişisel durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar neticesi, görüntüleri kayıp veya ciddi gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, kazananların çeşitli tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri eksik görüntüleri düşünmeden anlamayabilir kayarlar. İlginç olan ise, sinirsel yapının bu tür durumlara ülkenin hasarları sayesinde bir görme sahası eksikti şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını bırakır. Bu en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına sıkça tedavi genellikle tedavi edilmez, hastanın görünen nesneleri kesin inanmak istediği gibi idrak etmesi zordur. O düzenek, gerçeklik algımız ve kavrayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görünmesine sebep meydana gelebilir. O ölçüt, görsel halüsinasyon bir sonucu dahilinde sıklıkla görme kaybı ile kendini gösterir. Sinirsel yapılar dışarıdan gereksiz sensör uyarısı ulaşmadığında, kendi iç depol özellikle zorunlu olduğu çalışmalar başlar. Netice olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, hayal gücü veya spontane üretilmiş sembolleriyle doldurmaya çalışır, hastaya yapay düzen sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görüntüler genellikle sahte olduğunu toplamda büyük korku ve şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı gören kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Felç sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya şiddetli migren içerir. Bu sendrom, görme alanlarının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin ile ilgili bir örnektir. Görüntüleri çekilen nesnelerin gerçek olmadığını zihin anlayabilirler. Bu bağlamda, vizüel halüsinasyon görüntüleri deneyimleyen kişilerin, psikolojik etiketler yerine, uzman beyin tetkikleri anlamaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını zorunludur. Bireylerin erken kontrol edilmesi, nöral yolların öz kalan hücrelerini desteklenerek gözle görülen işlevleri yeni kazanmayı destek olabilir. Uygulanan bireysel göz egzersizleri ve düzenli rehabilitasyonlar, düzenli hastaların kullanım alanlarını daha etkin kavramalarına yardımcı olur. Bu rehabilitasyonlar, hastaların sosyalleşmelerini üst düzeyde fark etmeyi öğrenmesini kolaylaştırır, kazalara koruyucu önlemler yükselir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.